Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Η προίκα


Οι φόβοι σαν λέξεις
Γλυκές από νανούρισμα’
Μου δωσε η μάνα μου
Για προίκα.
Ντροπή και ύβρις
Σαν πήγα μακρυά
Να τους πετάξω.
Όλη μου τη ζωή
Στο προσκεφάλι μου
Μου κένταγαν τραγούδια
Για μιαν αγάπη που πεθαίνει
Και μια ευτυχία λαβωμένη.
Οι φόβοι σαν λέξεις
Γλυκές από νανούρισμα
Μου δωσε η μάνα μου για προίκα,
Που η γιαγιά μου
 με κόπο μάζευε
για χρόνια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου