Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Και ο μπαμπάς;;;

Αναγνωρίζω την φωνή σου, την μυρωδιά σου. Είσαι η μαμά μου που αντέχει όλους τους πόνους εκτός από τον πόνο να με βλέπει να πονάω.
Είσαι η μαμά μου γιατί ''μαμά'' είναι η πρώτη λέξη που μαθαίνω να λέω. Είσαι το κέντρο του κόσμου μου γιατί για σένα είμαι απλά όλος ο κόσμος. Η κοιλιά σου ήταν το πρώτο, το πιο ζεστό μου σπίτι.
Σου φέρνω λουλούδια και είσαι η αγκαλιά που θα αναζητώ πάντα όσο και να μεγαλώσω...
Ανησυχείς αν χαίρομαι, τρομάζεις αν λυπάμαι. Θες να μεγαλώσω, να γίνω κάτι, κάτι μεγάλο...Μου μιλάς για τον κόσμο και θα θελες πολύ να μπορούσα να τον δω μέσα από έναν απόρθητο παράδεισο που έφτιαξες εσύ για μένα.
Είσαι η μάνα και σε λένε ''πράγμα ιερό''!
Και ο μπαμπάς;;;
Είναι αυτός που του δόθηκε το δώρο να σε κρατάει αγκαλιά και να αναρωτιέται αν θα τον θυμάσαι αύριο από την μυρωδιά του. Η αγωνία του  να δείξει πως είσαι και εσύ κάτι από αυτόν τον κάνει να σε κρατάει στα χέρια του και να αλλάζει μορφή. Να γαληνεύει μαζί σου, να γίνεται παιδί. Δεν σου δωσε το πρώτο σου σπίτι μα έφτιαξε το ομορφότερο για να δεις πως μπορεί ένας άντρας να λατρέψει την μάνα που του χάρισε μια κόρη. Είναι αυτός ο αδικήμένος που θα μπορούσες να αμφιβάλλεις για την αγάπη του γιατί δεν σε γέννησε. Αλλά ο μπαμπάς θα είναι πάντα ο πρώτος άντρας που σε αγάπησε και αγάπησες...

Στους Δ., Μ.
Να σας ζήσει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου