Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

H φύση του έρωτα



Είναι η φύση του έρωτα
Να αμφιβάλλεις.
Να τρέμεις, να πέφτεις και να σηκώνεσαι.
Να ψάχνεις ύπαρξη στην ανυπαρξία.
Και πάλι σαν σ’ αγκαλιάζει να αμφιβάλλεις.
Υπάρχω;
Είναι η φύση του έρωτα
Να εύχεσαι.
Πως ήσουν εσύ η μια
Ή πως θα γίνεις.
Μα τι ξέρει άγουρο παιδί από έρωτα;
Αν ο πόνος στην καρδιά ποτέ δεν έχει φωλιάσει.
Είναι η φύση του έρωτα ψέματα να λες
Μα και αυτά να φοβάσαι.
Πως ίσως η άλλη του αγάπη
Η παλιά, πιο πολύ να του ταιριάζει.
Και η συμφορά αυτή το μυαλό μου
Ανατριχιάζει.
Μα τρέμω που τα ψέματα φοβάται κι όλο
Λέει.
Είναι η φύση του έρωτα
Να μην υπάρχω.
Η ύπαρξη συμβαίνει όταν
Μάθω πως
δεν υπάρχει ταίριασμα
Υπάρχει έρωτας.
Έρωτας σαν δυο ψηλά δέντρα
Που βουλιάζουν
-μπερδεύοντας τα κλαδιά τους-
Μαζί στο νερό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου