Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Tango





Τραβάω τις κουρτίνες
Και αφήνω τους ήχους του πιάνου
Να με φέρουν κοντά σου.
Το παρκέ τρίζει
Ο ήχος του σαν κραυγή
Καθώς πλησιάζω.
Παύση. Σιωπή.
Ψύχρα από το μαύρο πιάνο,
Κρύα χέρια με πετούν στο πάτωμα
Και με τα μαλλιά μου
Σκουπίζω τη σκόνη του.
Όλα μαρτυρούν μια απουσία.
Και –νομίζω- έχω στ’αυτιά μου
Μια μελωδία από τανγκό.
Τίποτα δεν λέει να ζεσταθεί.
Σηκώνομαι, ανοίγω τις κουρτίνες,
Νύχτα, φεγγάρι μισό.
Γυμνή μπροστά σ’ένα παράθυρο.
Φεύγεις...
Το παρκέ δεν τρίζει μα η πόρτα που κλέινεις
Μου τρυπάει τ’αυτιά.
Παγωνιά, ψυχρό ασημί χρώμα ντύνει
Το γυμνό κορμί μου.
Έχεις ήδη φύγει.
Καμιά μελωδία, καμία απουσία, κανένα χρώμα.
Μια μελωδία συνεχίζει και παίζει.
Χορεύω να ζεστάνω το πάτωμα,το σπίτι,τη νύχτα.
Θα ρθείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου