Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Το φευγιό



                                                                                            Monet, Claude-Oscar,  Rising Sun
 

Γέρνω στους αλμυρούς καμπυλωτούς σου ώμους
ψιθυρίζω τραγούδια ναυτικών
που στέκονται σε κατάρτια,
σε πίνακες ακριβού σαλονιού.
Έλα, να με βρεις…
Μπες στη βάρκα
που χορεύει απέναντι.
Ο ήλιος που δύει,
η ώρα εκείνη.
Έλα!
Τα χρώματα ξυπνούν, αναδεύονται.
Μύρισε κυπαρίσσι και άνθισαν λουλούδια
πάνω στον πληγωμένο βράχο.

Έλα. . .
Βουίζουν τ’ αυτιά μου απ’αέρα.
Τα μαλλιά μου πυξίδα.
Που φυσάει, που πάει;

Σ’ αντικρίζω ακόμη.
Άξαφνο το σάστισμα από την πολυθρόνα...





Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Η γύρη μένει




                                                   http://vimeo.com/33320789

 Με αφορμή το παραπάνω βίντεο. . .


- Είπες, θα πέσω.

Κάτι θα γεννηθεί. Κάτι να γεννηθεί.
Σπάω τα πόδια μου, πανοπλία στη κοιλιά.

Γυρνάει η ζωή εκεί που άρχισε;
Και τι αφήνει ο αέρας πάνω απ’ τη μαργαρίτα που περνά;

Μύρισε. . .
Γύρνα. . .
Γεύσου το αύριο. Εκεί που η ζωή  γυρνά όταν κάποιος πεθαίνει.

Φύσηξε και πέρασε ο αέρας από πάνω μου.
Άνοιξη δεν ήρθε.
Η ζωή προσπέρασε.

Κάτι γεννήθηκε καθώς έπεφτα.
Το γεύτηκες;