Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Μαρία Μαγδαληνή



                                                                                 Photo by: Lauren Treece


Μαρία Μαγδαληνή, πάνω σου
χύθηκαν όλων των γυναικών
 οι καταπατημένες αισθήσεις.

Μαρία εσύ που την ομορφιά σου αρνήθηκες
γι’ αγιοσύνη και καθησυχασμό•
γιατί οι άντρες σαν μωρά άβουλα και αχόρταγα
λιγοψυχούσαν στην παρουσία σου.

Έγινες πίνακας σε σαλόνι μιας κάποτε όμορφης  Παρθένας.
Το μύρο σου ανθίζει ακόμη λουλούδια στις ψυχές
των γυναικών που μετρούν αποκαΐδια σωμάτων.

Μα όλα αυτά σβήνουν σαν κερί από το φύσημα ντροπής.

Και χρειάστηκε η θέαση ενός θαύματος για να γίνει πιστευτή
η Αγιοσύνη σου.

2 σχόλια:

  1. Ναι, αγαπημένη μπορούσα πια και σ' έβρισκα παντού. Άναβα τώρα τη λάμπα κ' έτρεμα, όπως όταν την άναβα για σένα μοίραζα το ψωμί με το διπλανό μου σα να το μοιραζόμα­στε μαζί και καθώς άπλωνα να σφίξω ένα χέρι, έβρισκα το χέρι σου και καθώς έσκυβα ν' ακούσω μια φωνή, έβρισκα τη φωνή σου. Τ.Λειβαδιτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναὶ ἀγαπημένη μου, ἐμεῖς γι᾿ αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε
      γιὰ νὰ μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ
      ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ
      ἕνα ἤρεμο ὄνειρο τὸ βράδι.
      Γιὰ νά ῾χουμε ἕναν ἔρωτα ποὺ νὰ μὴ μᾶς τὸν λερώνουν
      ἕνα τραγούδι ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τραγουδᾶμε T. Λειβαδίτης

      Διαγραφή