Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Stardust



Σκόνη αστεριών θόλωσαν τα μάτια σου, το πρωί που ξυπνήσαμε πλάι πλάι στο κρεβάτι του σύμπαντος.
Αιωρούμαστε και ξεφεύγουμε από πεφταστέρια και ευχές.
Τώρα γίνεσαι και συ η ευχή μιας καρδιάς που χτυπά στο ρυθμό του σύμπαντος, εναρμονίζεται με το χάος και βουτάει στο άπειρο.
Η ζωγραφιά στο χέρι μου, είναι η πυξίδα.
Κοίτα πως αιωρούμαστε αγαπημένοι στο πουθενά. Μην περιμένεις να έρθει κάτι.Ο ήχος του αέρα και η φωτιά του ήλιου φτιάχνουν το ωραιότερο τραγούδι για μας.
Υπάρχεις σημαίνει σε νιώθω. Αφέσου και πέσε, δεν υπάρχει τέλος.
Ο μεγαλύτερος φόβος, η μεγαλύτερη δυστυχία είναι να μην νιώσεις ποτέ αυτή την αιώρηση. Αυτό το κούνημα της ζωής από αέρα και ανθρώπους.
Οι ώρες δεν είναι χρόνος. Έχουμε άπειρο χρόνο, μην τρομάζεις. Η βαρύτητα είναι με το μέρος μας.
Εδώ στο κρεβάτι του σύμπαντος κοιτάζω τα μάτια σου.
Ξυπνάμε μαζί ενώ οι στιγμές μας καταπίνουν, μας σχηματίζουν.
Καλημέρα σου λέω και σβήνουν τ' άστρα για να φωτίσει ο ήλιος.
- Να καούμε!
Δεν υπάρχει τέλος εδώ στην άκρη του σύμπαντος.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου